MEDIOLAN: Diabelska Kolumna…

W XIV wieku dominikanin Galvano Fiamma opowiadał w swoich Chronichae, że cesarze Świętego Cesarstwa Rzymskiego musieli objąć kolumnę stojącą na placu Sant’Ambrogio, aby móc zostać koronowani. Właśnie z powodu tego obrzędu kolumnę z marmuru cipollino nazywano Kolumną Cesarską.

„[…] Cesarz przysięgnie posłuszeństwo papieżowi i Kościołowi Rzymskiemu w sprawach doczesnych i duchowych. […] Następnie cesarz winien objąć ową prostą marmurową kolumnę, na znak, że sprawiedliwość w nim również będzie prosta…”

(Galvano Fiamma, Chronichae)

Pochodząca z czasów rzymskich kolumna znajduje się na placu Sant’Ambrogio, w pobliżu bazyliki pod tym samym wezwaniem. Pierwotnie należała jednak do rzymskiego pałacu cesarskiego w Mediolanum, wzniesionego przez cesarza Maksymiana pod koniec III wieku.

Odnaleziona podczas wykopalisk archeologicznych w XIX wieku, od razu zwróciła uwagę dwoma osobliwymi otworami w dolnej części.

Wkrótce nazwano ją „Diabelską Kolumną” i powiązano z dość niezwykłą legendą:

Diabeł za wszelką cenę chciał spotkać świętego Ambrożego, aby nakłonić go do zła. Kolejne próby nic nie dawały. W końcu święty stracił cierpliwość i kopnął go, by przepędzić natręta. Zły stracił równowagę, wbił rogi w stojącą obok kolumnę i tkwił w niej przez cały dzień. Ostatecznie wykorzystał otwory po swoich rogach jako przejście z powrotem do piekła.

Według ludowych opowieści po zbliżeniu się do otworów można usłyszeć bulgot piekielnej rzeki Styks i poczuć woń siarki dobiegającą wprost z piekła.

Źródła fotografii

Otwory w kolumnie:
MilanoPocket — Diabelska Kolumna w Mediolanie

Bazylika Sant’Ambrogio:
Zdjęcie 122524944 © Antanovich1985 / Dreamstime.com

Diabelska Kolumna:
Fot. G.dallorto, Attribution, za pośrednictwem Wikimedia Commons.

Zdjęcie Mediolanu:
Zdjęcie 61042008 © Xantana / Dreamstime.com